Nederland is (dus) geen racistisch land. De ultieme conclusie na de wrange hartstilstand van 20-jarige Abelhak Nouri.

Het trieste nieuws – de plotselinge hartstilstand – van de 20-jarige Ajax-voetballer Abdelhak Nouri heeft wrang genoeg toch nog iets positiefs opgeleverd.

Nee, uiteraard niet voor Abdelhak zelf. Natuurlijk niet. In de verste verte niet! En zeker ook niet voor zijn ouders, zijn broer, zijn familie en al zijn vrienden. En ook niet voor zijn geschokte Ajax-collega’s. En, ook niet voor iedereen in de voetbalwereld.

Al deze mensen leven op dit moment structureel tussen hoop en vrees. Hoop dat het misschien toch nog – als een wonder – goed komt met de populaire jonge voetballer. Vrees dat Abdelhak zijn hele leven – voor hoe lang dat wellicht nog mag duren – een kasplantje zal zijn.

En toch is er iets positiefs.

Want, met deze vreselijke gebeurtenis hebben we onverwacht bewezen dat Nederland geen racistisch land is. Misschien heel wrang om dit in deze fase van bijna nationale rouw en collectief ongeloof, hardop te zeggen, maar het is wel zo.

We kunnen dit nl. écht concluderen na afloop van alles wat er gebeurde ná dat dramatische moment op een Oostenrijks voetbalveld, waar Ajax een oefenwedstrijd speelde tegen Werder Bremen.

Verdrietig

De Sylvana’s, de Quincy’s en de Anousha’s van Nederland moeten het toch ook hebben geconstateerd. Alle Nederlanders – inclusief ondergetekende – zijn zo verdrietig over wat er met Abelhak is gebeurd, dat we vanuit ons hart meeleven. Oprecht!

En, dat we er zelfs ook ’s nachts wakker van liggen. Piekerend waarom dit een jonge vrolijke jongen, een talent, nooit klagend, altijd positief, uitgaand van zijn eigen kracht, in de bloei van zijn leven moest overkomen. Een jongen die met ambitie zijn dromen najaagde!

De beelden van bijvoorbeeld dat overvolle pleintje in Amsterdam-Geuzenveld, waar Abdelhak opgroeide en waar afgelopen week mannen, vrouwen, hetero’s, homo’s, allochtonen en autochtonen hun steun en liefde betuigden aan de intens verdrietige familie, waren hartverwarmend. Het was het bewijs dat we het met iedereen – écht met iedereen! – goed voor hebben. En, dat we met iedereen begaan willen zijn.

Ultiem tegenargument

Dit alles is een leerzaam signaal voor de Sylvana’s, de Quincy’s en de Anousha’s van ons land. Steeds maar weer trekken zij op basis van een incident de makkelijke racisme-kaart en bestempelen ze Nederland ongenuanceerd als een racistisch land, bijvoorbeeld als er ergens één allochtone Marokkaan, Turk, Surinamer of Antilliaan een baan niet krijgt of (vermeend) wordt achtergesteld c.q. wordt gediscrimineerd op basis van zijn achtergrond.

Als zij steeds maar weer dat argument gebruiken, dan is nu  – door deze intens trieste gebeurtenis – hét ultieme tegenargument geformuleerd.

Abelhak was namelijk een allochtoon.

Een Nederlandse jongen van Marokkaanse achtergrond. En zie eens hoe we vanuit ons hart meeleven met deze jongen en zijn familie. En, zie hoe we ook allemaal onvoorwaardelijk gewoon een beetje hoop willen houden op een wonder. En, zie hoe we het beste – echt het allerbeste – met hem voor hebben!

Ik hoop dat de Sylvana’s, de Quincy’s en de Anousha’s het volgende nu voor eens en altijd in hun oren knopen: Nederland is (dus) geen racistisch land.

 

Jerry Helmers 
Liberaal (van het Jaar)

 

P.S. 1 – Ja, ik heb ontzettend getwijfeld of ik dit blog moest publiceren. Want wellicht is het niet zo netjes om Abdelhak ongewenst en ongevraagd onderdeel te maken van een ‘grote vervelende landelijke discussie’ die de laatste jaren de kop op stak. Toch heb ik het wel gedaan: omdat alle meelevende Nederlanders zich van hun ongelooflijk positieve kant hebben laten zien. Dat ontroerde mij. Het was het beste tegengeluid tegen die verdomde zogenaamde ‘Racisme-kaart’, die te pas en te onpas wordt getrokken.

P.S. 2 – Beste Abdelhak, ik had eigenlijk nog nooit van je gehoord, om het heel eerlijk te zeggen, maar ik blijf hopen op een ongelooflijk wonder. Elke dag!

 

 

 

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer